چه مقصود بودت که یک دودمان را

که پیوند یاران بریدی بدین سان

که کرد ای سپهر این قدرها دلیرت

که کار به این مشکلی کردی آسان

چراغ فرح کشتی از باد حرمان

زدی بی محل چنگ در حبیب عمرش

دریدی ز سنگین دلی تا به دامان