بر خرد بچه ماند به ماهتاب و کتان

بر آخور است مرا استر عدیم المثل

که در نهایت پیری در اشتهاست جوان

مزاج اتش جوعش به گرد خرمن کاه

مزارعان جهان با جهان جو و کاه

علیق یکشبه اش را نمی شود ضمان

ز کشت زار عدم تا به این مقر نرسید