پس در آن فضل عسل زائی فرست

نحل مهمان بهار آید بلی

نزل نحل از باغ گویایی فرست

نحل را برخوان شاخ آور ز جود

این دل صد چشمه را پالونه وار

از برای شهد پالائی فرست

عقل را گفتم چه سازم نزل او