از برای شهد پالائی فرست

نحل را برخوان شاخ آور ز جود

پس در آن فضل عسل زائی فرست

این دل صد چشمه را پالونه وار

عقل را گفتم چه سازم نزل او

گفت جنت نزل دربائی فرست

آه تو شمع است و اشکت شکر است