تحفه بر قدر توانائی فرست

مشتری فر و عطارد فطنت است

تحفه هاش از مدحت آرائی فرست

نی نی از بود تو نتوان تحفه ساخت

هرچه بفرستی به رسوائی کشد

دل شفاعت خواه رسوائی است

شعر هم جرم است جان را تحفه ساز