روح را با آن به سقائی فرست

یعنی از بستان خاطر نوبری

باز کن در زی زیبائی فرست

قربه ای پر کن ز تسنیم ضمیر

گر توانی بهر شیب مقرعه اش

زلف حوران هرچه پیرائی فرست

وز دو قرص گرم و سرد مهر و ماه