زلف حوران هرچه پیرائی فرست

قربه ای پر کن ز تسنیم ضمیر

روح را با آن به سقائی فرست

گر توانی بهر شیب مقرعه اش

وز دو قرص گرم و سرد مهر و ماه

رایت آن صدر والائی فرست

وز بره تا گاو و بزغاله فلک