رنجه ای تا به رخت چاشت خورم

که در آن خانه چه ماده چه نر است

هم ببین خانه خاقانی را

که در این خانه چه خشک و چه تر است

که فلک بر دل من چاشت خور است

برگ مهمانی تو ساخته ام

گرچه بس ساخته مختصر است