گرچه بس ساخته مختصر است

رنجه ای تا به رخت چاشت خورم

که فلک بر دل من چاشت خور است

برگ مهمانی تو ساخته ام

قدری کوفته و بریان هست

لیک پالوده تر بیشتر است

چیست پالوده سرشک تر من