بر سرت جای جای موی سپید

که به دزدی دل نوآموز است

آری از صبح دزد بگریزد

کز پی جان سلامت اندوز است

نه ز غدرسپهر کین توز است

سایبان است بر تو بخت سپید

آن سپیدی بخت دلسوز است