که به دزدی دل نوآموز است

چه کنی غمزه کمانکش یار

که به تیر جفا جگر دوز است

یار، مویت سپید دید گریخت

آری از صبح دزد بگریزد

کز پی جان سلامت اندوز است

بر سرت جای جای موی سپید