که به تیر جفا جگر دوز است

هم چنین فرد باش خاقانی

کآفتاب این چنین دل افروز است

چه کنی غمزه کمانکش یار

یار، مویت سپید دید گریخت

که به دزدی دل نوآموز است

آری از صبح دزد بگریزد