منوازش که سزای ستم است

هرکه را دوست براند تو مخوان

گرنه در چشم وفای تو نم است

وانکه را دوست به انصاف بزد

وانکه را دوست بیفکند از پای

سرفرازش مکن ار شاه جم است

وانکه را دوست به تهمت رد کرد