وانکه را دوست به تهمت رد کرد

منوازش که سزای ستم است

وانکه را دوست بیفکند از پای

سرفرازش مکن ار شاه جم است

مپذیر ار همه ز اهل حرم است

شاخ کو برکند آن را به ستیز

منشان ار همه شاخ ارم است