ولی دل از سر سرسام غم به فرقت او

ثنای او که صف بخل بر دریده اوست

به پیش کاری مهرش همه تنم کمر است

بسان بند دواتی که پیش دیده اوست

زبان سیاه تر از کلک سر کفیده اوست

چه گویم از صفت آرزو که قصه حال

نگفته من به زبان از دلم شنیده اوست