جهان به مدح تو تازه کنم بقای تو باد

ز نخل، میوه توان چید چون بیازی دست

ز بید کرم توان یافت چون بجنبد باد

اگر جهان من از غم کهن شده است رواست

دلی که مدح تو سازد شکسته به که درست

چو جای گنج سگالی خراب به کاباد