به سعی اوست جهانگیر گشته سیف الدین

نثر چشمه حیوان جام او زیبد

اگر تنم نه زبان موی می کند به ثناش

به جای موی سنان بر مسام او زیبد

که پر نسر فلک بر سهام او زیبد

منم که گردن من وام دار خدمت اوست

که گردن ملکان زیر وام او زیبد