فلک ستاره فرو برد و خور ز نور تهی شد

که جان خواجه که سلطان دیر بود برآمد

گریست دیده خسرو بریخت در کیانی

فرود شد که روانش ازین فرود برآمد

زمانه مایه زیان کرد و خود ز سود برآمد

مرا ز ماتم او جان و دل به رنگرزان شد

لباس جان سیه از رنگ و دل کبود برآمد