درهای آسمان معانی گشوده بود

رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهان

شد نفس مطمنه او باز جای خویش

که آواز ارجعی هم از آنجا شنوده بود

دست کمال بر کمر آسمان نشاند