روغن دیر یاب می چکدش

آسمانی است کز گریبان آب

بر زمین خراب می چکدش

به لسانش نگر که چون بلسان

خور ز رشک کفش به تب لرزه است

که خوی تب ز تاب می چکدش

شب رخ چرخ پر خوی است مگر