تا داده را بهشت ستانی سزای خویش

پس نام آن کرم کنی ای خواجه برمنه

نام کرم به داده روی و ریای خویش

بر داده تو نام کرم کی بود سزا

تا یک دهی به خلق و دو خواهی ز حق جزا

آن را ربا شمر که شمردی عطای خویش

دانی کرم کدام بود آنکه هرچه هست