دانی کرم کدام بود آنکه هرچه هست

تا داده را بهشت ستانی سزای خویش

تا یک دهی به خلق و دو خواهی ز حق جزا

آن را ربا شمر که شمردی عطای خویش

بدهی بهر که هست و نخواهی جزای خویش