کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 10

بدهی بهر که هست و نخواهی جزای خویش

چهرهٔ خاقانیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 7

    تا یک دهی به خلق و دو خواهی ز حق جزا

    #
  2. 8

    آن را ربا شمر که شمردی عطای خویش

    #
  3. 9

    دانی کرم کدام بود آنکه هرچه هست

    #
  4. 10

    بدهی بهر که هست و نخواهی جزای خویش

    انتخاب‌شده

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 10 از «شماره ۲۱۷ - خاقانیا به سائل اگر یک درم دهی...» است.