دلی بودم از غم چو سیماب لرزان

عنا می نمود از عنا می گریزم

قضا هم ز داغ فراق عزیزان

دلم سوخت هم زان قضا می گریزم

چو سیماب از آن جابه جا می گریزم

به تبریز هم پای بند عیالم

از آن پای بند بلا می گریزم