بیم است از آن که، صبح قیامت برون دمد

زان می بده که دی به صبوحی چشیده ایم

ای میزبان میکده ایثار کن به ما

بیغوله ای که از پی غولان رمیده ایم

تا ور آه صور در دمیده ایم

ما ناوکی و دعوت ما تیر ناوکی

تیری کز او علامت سلطان دریده ایم