چون جان صبر در تن همت نماند نیست

آزاد را چو کیسه گلو درکشد بزه

خشنودم از خدای بدین نیتی که هست

از صد هزار گنج روان گنج فقر به

گو قالب نیاز ممان هرگز و مزه

دولت به من نمی دهد از گوسفند چرخ

از بهر درد دنبه و بهر چراغ په