از من نیاید آنکه به دهقان و کدخدای

چون کام دوستان ندهی کام دشمنست

آری مثل به کرکس مردارخور زدند

سیمرغ را که قاف قناعت نشیمنست

حاجت برم که فعل گدایان خرمنست

گر گوییم که سوزنی از سفله ای بخواه

چون خارپشت بر بدنم موی، سوزنست