گفتی رضای دوست میسر شود به سیم

حاجت برم که فعل گدایان خرمنست

گر گوییم که سوزنی از سفله ای بخواه

چون خارپشت بر بدنم موی، سوزنست

این هم خلاف معرفت و رای روشنست

صد گنج شایگان به بهای جوی هنر

منت بر آنکه می دهد و حیف بر منست