ازین قدر نگریزد که مرغ و ماهی را

که هیچ نوع نبخشد که باز نرباید

بلی به نیت آن تا چو رخت بربندم

به جای من دگری همچنین بیاساید

به قدر خویش حقیر آشیانه ای باید

سرای دام همایست نیک بختان را

بود که در همه عمرت یکی به دام آید