به قدر خویش حقیر آشیانه ای باید

بلی به نیت آن تا چو رخت بربندم

به جای من دگری همچنین بیاساید

ازین قدر نگریزد که مرغ و ماهی را

سرای دام همایست نیک بختان را

بود که در همه عمرت یکی به دام آید

بسا کسا که گرش در به روی بگشایی