می شنیدم که زیر لب می گفت

او درین گفت و تن ز جان پرداخت

رفت و منزل به دیگران پرداخت

اندر آن دم که چشمهاش بخفت

ای دریغا که دیر ننشستم

رخت بی اختیار بر بستم

آرزوی زوال کس نکند