طلب کردند مرد کاردان را

که حکمت نیست بی حرمت نشستن

شهنشه بامداد از خواب برخاست

نه روی از چپ همی گشتش نه از راست

کجا بینی دگر برق جهان را؟

پریشان از جفا می گفت هر دم

که بد کردم که نیکویی نکردم