با کلک تو منشی فلک را سخنی رفت

با صبح قدر خاسته از روی پگاهی

جاه تو که در دائره دور نگنجد

ایمن شده از طعنه آسیب تباهی

کلک تو مصیب آمد و او مخطی و ساهی

آن کاه ربائیست که خاصیت جذبش

بر چرخ دهد سبنله را صورت کاهی