همت بی مغز هشیاری همت بی دیده بینایی

خرد را دوش می گفتم که ای اکسیر دانایی

چه گویی در وجود آن کیست کو شایستگی دارد

که تو با آب روی خویش خاک پای او شایی

کسی کاندر جهان بی هیچ استکمال از غیری