اگر یک لحظه در خلوت سرای فکرتش آیی

بهار دولت او آن هوای معتدل دارد

که گردون خرف را تازه کرد ایام برنایی

به دست آرد ضمیرش ز آفرینش نسخه روشن

نه از موجست قلزم را شبانروزی تب لرزه

ز طبع اوست تا چون می کند کانی و دریایی

ز بس کز غصه طبعش تفکر می کند شبها