با حجت عدل تو ستم بیهده گویی

ای ملک ترا عرصه عالم سرکویی

از ملک تو تا ملک سلیمان سرمویی

بی موکب جاه تو فلک بیهده تازی

خاقانت نخوام که سزاوار خطابت

حرفی نستد هیچ زبانی ز گلویی

تو سایه یزدانی و بی حکم تو کس را