خاقانت نخوام که سزاوار خطابت

از ملک تو تا ملک سلیمان سرمویی

بی موکب جاه تو فلک بیهده تازی

با حجت عدل تو ستم بیهده گویی

حرفی نستد هیچ زبانی ز گلویی

تو سایه یزدانی و بی حکم تو کس را

از سایه خورشید نه رنگی و نه بویی