همه جور من از این کهنه دو صندوق تهیست

که ز آمد شد خدمت عصبم رنجورست

چون چنان شد که به هر گام دوره بنشیند

گر به خدمت نرسد در دو جهان معذورست

که به پریش گمان همه کس مغرورست

خانه چون خانه بوبکر ربابیست ولیک

اندرو هیچ طرب نیست که بی طنبورست