ای دریغا که برون رفت بدر عمر و هنوز

که به پریش گمان همه کس مغرورست

خانه چون خانه بوبکر ربابیست ولیک

اندرو هیچ طرب نیست که بی طنبورست

در و دیوار تمنی همه نامعمورست

حال او دور مشو با کرم خویش بگو

تات گوید که چنین ها ز مروت دورست