زمانه عقد کمالی گسست و ای دریغ

فغان ز گردش این جان شکار جورپرست

که صورتی که به عمری نگاشت خود بسترد

که گوهری که به سی سال سفت خود بشکست

که آسمان نتواند نظیر آن پیوست

ز دامگاه عناصر چه فایده ست بگو

وزین کشنده دو دام سیه سپید که هست