چون صور بخش هیولی خاک آدم می سرشت

دست قدرت صورت آدم همی کردی نگار

ذکر اقبال تو بر اوراق گردون می نبشت

نه که خود آدم به ذکر تو تقرب می نمود

سرورا وقت ضرورت خاصه چون من بنده را

بردن حاجت به نزدش چون کریمان نیست زشت

چون ندارم آنچه با قارون فروشد در زمین