بردن حاجت به نزدش چون کریمان نیست زشت

نه که خود آدم به ذکر تو تقرب می نمود

چون صور بخش هیولی خاک آدم می سرشت

سرورا وقت ضرورت خاصه چون من بنده را

چون ندارم آنچه با قارون فروشد در زمین

در دلم آنست کانرا قبله کردن زرد هشت

در چنین وقتی مرا چون بنده امر توام