که آمد گنبد پیروزه را جفت

اگر از من بپرسد کو چه می کرد

بگو در وصف تو دری همی سفت

به وصف حجره پیروزه در بود

به شب گفت اندرو بودم ز نورش

سواد شب ز چشمم ذره ننهفت

غلو می کرد کز حسنش زمین را