به روز روشن از آن پس ستاره بشمارد

ترا خدای چو بر عالم از قضا نگماشت

بجای تو دگری واثقم که نگمارد

مباد روزی جز ملک تو جهان که جهان

در این که هستی مردانه وار پای افشار

که بر سر تو فلک موی هم نیازارد

در فرج به همه حال زود بگشاید