با جهانی کفت آن کرد که با خاک و نبات

هر کرا خدمت جان پرور تو روزی کرد

ای ولی نعمت احرار سوی نعمت و ناز

آز را داعی جود تو ره آموزی کرد

باد نوروزی و باران شبانروزی کرد

فضله بزم توفراش به نوروز برفت

باغ را مایه به دست آمد و نوروزی کرد