فضله بزم توفراش به نوروز برفت

آز را داعی جود تو ره آموزی کرد

با جهانی کفت آن کرد که با خاک و نبات

باد نوروزی و باران شبانروزی کرد

باغ را مایه به دست آمد و نوروزی کرد

بخت پیروز ترا گنبد فیروزه چرخ

تاقیامت سبب نصرت و پیروزی کرد