که از جام همت جراعی بریزد

پلنگ خلافش نزد هیچ کس را

که درحال موش اجل برنمیزد

فلک ساغر ماه نو پیش دارد

مگر سیم سیماب شد دستش آتش

هر آنجا که این آمد آن می گریزد

که از موج دریای دستش کم آمد