احتباس روزی خلق آسمان آغاز کرد

مدت عالم به آخر می رسد بی هیچ شک

طالع عالم نمی بینی که چون منحوس شد

آدمی زاد از بقا یکبارگی مایوس شد

خلق رابی وجه روزی عمر خواهد بود نه

وجه روزی از کجا چون بوالحسن محبوس شد