آدمی زاد از بقا یکبارگی مایوس شد

مدت عالم به آخر می رسد بی هیچ شک

طالع عالم نمی بینی که چون منحوس شد

احتباس روزی خلق آسمان آغاز کرد

خلق رابی وجه روزی عمر خواهد بود نه

وجه روزی از کجا چون بوالحسن محبوس شد

ای جهان را بوده بنیاد از طریق مکرمت