گیتی به لب خشک نامرادان

نور دگر از رای تو ستاند

بر چهره گیتی اگر بخواهی

خالی ز سیاهی شب نماند

بی دست تو آبی نمی رساند

وز معرکه آز بی محابا

بی وجود تو کس را نمی رهاند